برای تو که بهترینمی

                                         رامین

عشق یعنی شب نشینی با خدا

گفتگو با ناله اما بی صدا

عشق پرتاب گلی از سوی دوست

هر کجا باشد دلم همراه اوست

                      باغبان درب را نبند من فرد گلچین نیستم

                      من اسیر یک گلم دنبال هر گل نیستم

عشق یعنی با تو خواندن از جنون

عشق یعنی سوختنها از درون

                            عشق یعنی سوختن تا ساختن

                            عشق یعنی عقل و دین را باختن

عشق یعنی دل تراشیدن ز گل

عشق یعنی گم شدن در باغ دل

                            عشق یعنی تو ملامت کن مرا

                             عشق یعنی می ستایم من تو را

عشق یعنی در پی تو در به در

عشق یعنی یک بیابان دردسر

                             عشق یعنی با تو آغاز سفر

                              عشق یعنی قلبی  آماج خطر

عشق یعنی تو بران از خود مرا

عشق یعنی باز می خوانم تو را

                            عشق یعنی بگذری از آبرو

                            عشق یعنی کلبه های آرزو

                                                                          عشق یعنی با تو گشتن هم کلام

عشق یعنی شاخه ای گل در سبد

عشق یعنی دل سپردن تا ابد

                             عشق یعنی سروهای سر بلند

                              عشق یعنی خارها هم گل کنند

عشق یعنی تو بسوزانی مرا

عشق یعنی سایه بانم من تو را

                              عشق یعنی بشکنی قلب مرا

                             عشق یعنی می پرستم من تو را

عشق یعنی آن نخستین حرفها

عشق یعنی در میان برفها

                            عشق یعنی یاد  آن روز نخست

                            عشق یعنی هر چه در آن یاد توست

بوسه یعنی وصل شیرین دو لب

بوسه یعنی خلسه در اعماق شب

بوسه یعنی مستی از مشروب عشق

بوسه یعنی آتش و گرمای تب

                            بوسه یعنی لذت از دلداگی

                            لذت از شب لذت از دیوانگی

                            بوسه یعنی حس خوب طعم عشق

                            طعم شیرینی به رنگ سادگی

بوسه آغازی برای ما شدن

لحظه ای با دلبری تنها شدن

بوسه سر فصل کتاب عاشقی

بوسه رمز وارد دلها شدن

                            بوسه آتش می زند بر جسم و جان

                           بوسه یعنی عشق من با من بمان

                            شرم در دلداگی بی معنی است

                            بوسه بر می دارد این شرم از میان

طعم شیرین عمل از بوسه است

پاسخ هر بوسه ای یک بوسه است

بهترین هدیه پس از یک انتظار

بشنوید از من فقط یک بوسه است

و امروز را با دیدی باز می نگرم...چرا که از کور کورانه زندگی کردن خسته ام...تا زمانی که چشمهایم بسته است همه به قصد فریبم پا پیش می گذارند و در گوشم زمزمه ای از عشق می کنند و من که هیچ نمی بینم و فقط گوش می سپارم به راحتی آلت دست این و آن می شوم...

اما اکنون می خواهم  گوشهایی بسته و چشمانی باز داشته باشم...

با چشمانی باز به دنبال آن شاهزاده سوار بر اسب سپید می گردم...می دانم که می آید...هر چند دیر...اما روزی خواهد آمد...شاید اگر کمی دیر کرده به خاطر آن اسب سپید است...شاید برای مدتی در گوشه ای سکنی گزیده تا آن اسب بیچاره نفسی تازه کند و این بار بهتر و با سرعت هر چه تمامتر بتازد...  می دانم که می آید... و آن روز که از راه رسد پای کوبان به اسقبالش خواهم رفت...

و او ...با خنده ای زیبا که بر صورتش نقش بسته از آن رخش پایین می آید. دستان سرد مرا در دستان گرمش می گیرد. به چشمان سالها منتظرم چشم می دوزد و من...محو تماشای او...

هر دو روی زمین زانو می زنیم...و آن هنگام است که سوگند یاد می کنیم تا ابد به هم تعلق داشته باشیم و زنجیری بافته شده از عشق حقیقی را به قلبهایمان پیوند می زنیم تا هیچ احدی و هیچ حادثه ای قادر به پاره کردنش نباشد....

                                                 می دانم که می آید......

لحظه های شیرینی که به تو دل بستم

از تو پرسیدم من

                                   تو منی یا من تو؟؟!

و تو گفتی : هر دو

         من به تو پیوستم

گفتم ای کاش پناهم باشی

همه جا و همه وقت دست تو در دستم

                                  تکیه گاهم باشی

و تو گفتی هستم

               تا نفس هست کنارت هستم....

با عرض پوزش بابت چند وقتی که نبودم و نتونستم به هیچ کدوم از دوستای خوبم که فراموشم نکردن و واسم کلی پیام گذاشتن سری بزنم

اما حالا اومدم و می خوام دوباره وبلاگ و راه بندازم.شما هم کمکم می کنین؟؟؟

امیدوارم کسی از جمع مون نرفته باشه

دوستون دارم

.........................................سناره

بي اختيار مي روم
نمي دانم به كجا
تنها مي روم با قد مهاي تنهايي
چه هوايي ست
دلم هواي تورا دارد
نه هواي بارش
نه هواي آسمان
فقط هواي تو را دارد
مي داني چه درديست
تنها در كوچه پس كوچه هاي شهر قدم زنان
تنها با ياد تو
تنها با ياد تو كنارت قدم زدن
تنها با ياد تو دستانت را فشردن
تنها با ياد تو سر به روي شانه هايت گذاشتن
آه
همه شان را دوست دارم
ابري كه مي بارد
برفي كه مي رقصد
كوهي كه مي ماند
آفتابي كه مي تابد
همه شان را دوست دارم
اما
با تو بودن را دوست تر دارم
حتي اگر همه اينها نباشد
تو كه باشي كنارم
تمام دنياي مني
همچنان تنها
زير بار نگاه ملامت ها
در كوچه پس كوچه هاي برفي
قدم مي زنم
تنها با ياد تو
با ياد چشمانت

                                                     (عكس بر گرفته از سايت: مسافر تنها.بلگفا.كام)

هميشه اينگونه بوده است:

کسي را که خيلي دوست داري، زود از دست مي دهي پيش از آنکه خوب نگاهش کني.   پيش از آنکه  تمام حرفهايت را به او بگويي ، پيش از آنکه همه لبخندهايت را به او نشان بدهي  مثل پروانه اي زيبا، بال ميگيرد و دور مي شود ، فکر مي کردي ميتواني تا آخرين روزي که زمين به دور خود مي چرخد و خورشيد از پشت کو ه ها سرک مي کشد در کنارش باشي .

هميشه اين گونه بوده است:

کسي که از ديدنش سير نشده اي زود از دنياي تو ميرود ، وقتي به خودت مي آيي که حتي ردي از او در خيابان نيست فکر مي کردي ميتواني با او به همه باغها سر بزني ، هنوز روزهاي زيادي بايد با او به تماشاي موجها مي رفتي ، هنوز ساعتهاي صميمانه اي بايد با او اشک مي ريختي

هميشه اين گونه بوده است:

وقتي از هر روزي بيشتر به او نياز داري ، وقتي هنوز پيراهن خوشبختي را کا ملا بر تن نکرده اي ، وقتي هنوز ترانه هاي عاشقي را تا آخر با او نخوانده اي  ناباورانه او را در کنارت نمي بيني ،  فکر مي کردي دست در دست او خنده کنان به آن سوي نرده هاي آسمان خواهي رفت تا صورتت را  پر از بوسه و نور کند .

هميشه اين گونه بوده است:

او که ميرود ، او که براي هميشه مي رود آنقدر تنها مي شوي که نام روزها را فراموش ميکني ، از عقربه هاي ساعت ميگريزي و هيچ فرشته اي به خوابت نمي آيد

راستي اگر هنوز او نرفته ؛ اگر هنوز باد همه شمعهايت را خاموش نکرده ؛ اگر هنوز مي تواني برايش يک گل بفرستي  و غزلي از حافظ بخواني پس قدر تک تک نفسهايش را بدان

يكي يه شب ميخوابه وخواب خدا رو ميبينه
خواب ميبينه كه خدا هميشه همراه اونه
 
تو جاده هاي زندگي خدا مي رفته پابه پاش
كنار رد پاي اون پاي خدا تو جاده هاش
 
يه روز به فكرش ميرسه پشت سرش نگاه كنه
جاي پاي خودش را از مال خدا جدا كنه
 
به زندگي ديروزش يه نگاه خوب ميكنه
ولي با ديدن يه چيز خيلي تعجب ميكنه
 
جاده هاي سختي رو كه دوباره از نو ميبينه
ميفهمه كه فقط تو اون روزا جاي پاي اونه
 
با يك زبون گله مند وآه وشكوه شديد
ميخواد خدا بدونه كه جاي پاي اونو نديد
 
رو ميكنه سوي خدا كلي شكايت ميكنه
كم شدن جاپاها رو بازم حكايت ميكنه

ولي خدا ندا ميده كه اين نه رسم ديدنه
اوني كه تو ديده بودي فقط جاي پاي منه
 
فكر ميكني تو سختيها تو تنهايي راه اومدي
نه بلكه پيش مشكلات تو خيلي كوتاه اومدي
 
اون روزاي سخت ستم من توي آغوش خودم
از روي پلهاي بلا تنها عبورت ميدادم
 
دست تو ،تو دستاي من ،پاهاي تو رها بودن
هر دو پاهات تو مشكلات از رو زمين جدا بودن
 
حالا ببين كه حتي باز تو جاده هاي مشكلات
تو روي دستاي منو منم هميشه پابه پات